Beyhan - Yolun Sonu
текст песни

Bir ömür tükettim sevda uğruna
Yaralı kalbimle düştüm yollara
Ne bir umut kaldı, ne de bir çarem
Sanki geldim artık Yolun Sonuna (Sanki geldim artık Yolun Sonuna)
Yolun sonundayım, yolum karanlık
Ne bir ışık var ki, ne bir aydınlık,
Tükendi umutlar, bitti hayaller
Sensiz geçen ömrüm, benim kaderim
Yolun sonundayım, yolum karanlık
Ne bir ışık var ki, ne bir aydınlık,
Tükendi umutlar, bitti hayaller
Sensiz geçen ömrüm, benim kaderim
Gözyaşlarım sel oldu aktı durmadan
Hasretinle yandım, kor gibi içten
Ne bir el uzandı, ne bir ses duydum
Issız bir diyarda yalnız kaldım ben
Yolun sonundayım, yolum karanlık
Ne bir ışık var ki, ne bir aydınlık,
Tükendi umutlar, bitti hayaller
Sensiz geçen ömrüm, benim kaderim
Yolun sonundayım, yolum karanlık
Ne bir ışık var ki, ne bir aydınlık,
Tükendi umutlar, bitti hayaller
Sensiz geçen ömrüm, benim kaderim
Belki bir mucize, belki bir rüya
Geri döner mi o eski sevdaya
Beklemek ne zormuş, çaresiz kalmak
Bu yalnızlık yordu beni dünyada (Bu yalnızlık yordu beni dünyada)
Yolun sonundayım, yolum karanlık
Ne bir ışık var ki, ne bir aydınlık,
Tükendi umutlar, bitti hayaller
Sensiz geçen ömrüm, benim kaderim
Yolun sonundayım, yolum karanlık
Ne bir ışık var ki, ne bir aydınlık,
Tükendi umutlar, bitti hayaller
Sensiz geçen ömrüm, benim kaderim
Yolun sonu... Sessizlik... Hüzün...
Belki de burası benim ebedi yurdum...