Hainides feat. Dimitris Apostolakis - O Fonias
текст песни

Εκατομμύρια χρόνια πίσω
Η πρώτη ανατολή έσκασε σαν ρόδι
Και σπόροι κόκκινοι γεμάτοι φωσ
Κούρνιασαν σαν αγριοπερίστερα
Λίγο πριν τη μπόρα
Ένασ σε κάθε ψυχή

Είμαι οι κύκλοι του κορμού του προαιώνιου δέντρου

Το τεράστιο ερπετό που βγήκε από τη λίμνη
Με τα λέπια και τη διχαλωτή
Γλώσσα
Έχει μαγικά μάτια
Στη διχάλα τησ γλώσσασ του μπεκροπίνουν
Ο θεόσ με τον σατανά αδιαφορώντασ
Η κρύα του γλώσσα πάνω στο κορμί μου
Ο πιο γλυκόσ θάνατοσ

Η εγγονή του βαιθουήλ είναι στείρα
Σκέφτηκα να δώσω τα δυο σακούλια μου
Με το σπέρμα στην ιερή πόρνη
Να τα κάμει σκουλαρίκια
Τ' αυτιά τησ θα ‘ναι σαν δροσοσταλίδεσ
Έτοιμεσ να πέσουν

Μ' αρέσουνε τα όρη του καυκάσου
Λένε πωσ έχουνε όρνια που σε ξαναγεννούνε
Μόνο αν πιάσω τα κέρατα του ταύρου θα πετάξω
Η καινούρια διοίκηση είναι δίκαιη
Έρχονται στην ώρα τουσ τα συσσίτια των σκλάβων

Άκουσα να λένε πωσ ο φονιάσ δε θ' αργήσει
Κι ότι θα μασ μοιράσει ζωέσ
Ελπίζω ν' ανταμωθούμε

Ποιοσ είδε κείνο το φονιά π' αλύπητα σκοτώνει
Και που γελά σαν το παιδί μαχαίρι όταν ματώνει

Εγώ τον είδα το φονιά στην άσπρη του φοράδα
Και τέτοιο βλέμμα μαγικό στον κόσμο δεν ξανάδα

Θεέ μου να μ' έπαιρνε κι εμέ σε ταραχή και μάχη
Να μ' εύρει θάνατοσ γλυκόσ στ' αλόγου μου τη ράχη