Hainides - To Chryso Klouvi
текст песни

Δυό κυνηγοί λαβώσανε στα όρη σ' ένα ρυάκι
Την ώρα που δροσίζουνταν ωριόπλουμο γεράκι
Για πολιτεία μακρινή το πήραν κι εμισέψαν
Και φέρανε στην κλίνη του γιατρό και το γιατρέψαν
Κι εδώσαν του χρυσό κλουβί με αργυρό λουκέτο
Και με μωροκανάκισμα μοσχαναθρέφανέ το

Επρόβαλε μιαν ταχινή ο ήλιοσ παιγνιδιάρησ
Χαϊνησ ξεμπετούριαστοσ κι ερωτοδιοματάρησ
Ήλιε μου αφέντη τ' ουρανού σ' ανατολή και δύση
Πε μου μαντάτα του βουνού που τό 'χω πεθυμήσει
Ήρθενε πάλι η άνοιξη μαυλίστρα με τα μάγια
Και λουλουδίσανε οι κορφέσ κι ανθίσανε τα πλάγια
Και πότε κάνει τη ζωή μελίσσι στα κλωνάρια
Πότε μουρμούρι του νερού στου αγριμιού τ' αχνάρια
Πότε παράπονο γλυκό που σμίγει με τ' αέρι
Και πότε όνειρο τρεζό που πέφτει με τ' αστέρι
Κι ήδεσ' ο έρωτασ αθούσ και φύλλα στο δοξάρι
Και τρέχει και παιζογελά αξέγνοιοσ στο χορτάρι

Πόσοσ καιρόσ επέρασε αλήθεια είχε ξεχάσει
Παιδί 'ταν που πρωτόδενε τον έρωτα να πράσσει
Εκίνησε τ' άγριο πουλί στα όρη για να πάει
Και του 'φανίστη το κλουβί θεριό να τονε φάει
Και χίμηξε με τα φτερά και με τα κράνυχά ντου
Κι ήβαψε το χρυσό κλουβί το αίμα τση καρδιάσ του
Και πήρε ο ήλιοσ πιτσιλιά στη μπάντα που φωλεύγει
Γιαυτό ροδίζει ο ουρανόσ κάθε που βασιλεύγει
Περνούν οι μέρεσ κι οι καιροί κι ο λογισμόσ μερεύγει
Σαν το νερό στη χαχαλιά μοιάζει η ζωή να φεύγει
Κι η ιστορία επόμεινε και τα πουλιά βουρκώνα
Σαν τη διηγούνταν στα μικρά τα βράδια του χειμώνα