Аверсэв - Брэменскія музыкі
текст песни
2
0 человек. считает текст песни верным
0 человек считают текст песни неверным
Аверсэв - Брэменскія музыкі - оригинальный текст песни, перевод, видео
- Текст
- Перевод
Быў у аднаго гаспадара Асёл. Шмат гадоў цягаў ён мяхі, але пад старасць аслаб, і гаспадар перастаў яго карміць.
Тады Асёл, скеміўшы, што справа дрэнь, узяў ды ўцёк у горад Брэмен. Ён спадзяваўся зрабіцца там вулічным музыкам. Па дарозе Асёл спаткаў Сабаку: той ляжаў, цяжка дыхаючы.
– Ты чаго так дыхаеш? – пытаецца Асёл.
– Стары я стаў, – адказвае Сабака, – на паляванне хадзіць не магу, вось і захацеў гаспадар мяне забіць, але я ад яго ўцёк.
– Хадзем са мной, – кажа Асёл, – станем вулічнымі музыкамі. Я граю на лютні, а ты будзеш біць у літаўры.
Пайшлі яны разам і неўзабаве сустрэлі Ката: той быў вельмі сумны.
– Ты чаго сумны? – пытаецца Асёл.
– Стары я стаў, – адказвае Кот, – задумала гаспадыня мяне ўтапіць, вось я і ўцёк.
– Хадзем з намі, – кажа Асёл, – будзеш вулічным музыкам.
Пайшлі яны разам. Праходзілі праз адзін двор, бачаць – сядзіць на варотах Певень і крычыць.
– Ты чаго крычыш? – пытаецца Асёл.
– Гаспадыня загадала кухарцы з мяне суп зварыць.
– Хадзем з намі, – сказаў Асёл. – Будзем музыкамі!
Пайшлі яны разам.
Але за адзін дзень да Брэмена не паспелі дайсці. Вырашылі яны заначаваць у лесе. Бачаць – удалечыні агеньчык. Асёл сказаў:
– Трэба туды ісці!
Неўзабаве яны прыйшлі да хацiны разбойнікаў, ва ўсіх вокнах якой гарэла святло.
Пачалі звяры разважаць, як ім выгнаць разбойнікаў. Вырашылі яны завесці сваю музыку: Асёл закрычаў, Сабака забрахаў, Кот замяўкаў, Певень закукарэкаў.
Разбойнікі спалохаліся ды кінуліся ў лес. А прыяцелі павячэралі і ўладкаваліся спаць. Асёл – на двары, Сабака – на ганку, Кот – на печы, Певень – на варотах.
З той пары разбойнікі баяліся падыходзіць да
сваёй хаты. А брэменскія музыкі засталіся ў ёй жыць.
Тады Асёл, скеміўшы, што справа дрэнь, узяў ды ўцёк у горад Брэмен. Ён спадзяваўся зрабіцца там вулічным музыкам. Па дарозе Асёл спаткаў Сабаку: той ляжаў, цяжка дыхаючы.
– Ты чаго так дыхаеш? – пытаецца Асёл.
– Стары я стаў, – адказвае Сабака, – на паляванне хадзіць не магу, вось і захацеў гаспадар мяне забіць, але я ад яго ўцёк.
– Хадзем са мной, – кажа Асёл, – станем вулічнымі музыкамі. Я граю на лютні, а ты будзеш біць у літаўры.
Пайшлі яны разам і неўзабаве сустрэлі Ката: той быў вельмі сумны.
– Ты чаго сумны? – пытаецца Асёл.
– Стары я стаў, – адказвае Кот, – задумала гаспадыня мяне ўтапіць, вось я і ўцёк.
– Хадзем з намі, – кажа Асёл, – будзеш вулічным музыкам.
Пайшлі яны разам. Праходзілі праз адзін двор, бачаць – сядзіць на варотах Певень і крычыць.
– Ты чаго крычыш? – пытаецца Асёл.
– Гаспадыня загадала кухарцы з мяне суп зварыць.
– Хадзем з намі, – сказаў Асёл. – Будзем музыкамі!
Пайшлі яны разам.
Але за адзін дзень да Брэмена не паспелі дайсці. Вырашылі яны заначаваць у лесе. Бачаць – удалечыні агеньчык. Асёл сказаў:
– Трэба туды ісці!
Неўзабаве яны прыйшлі да хацiны разбойнікаў, ва ўсіх вокнах якой гарэла святло.
Пачалі звяры разважаць, як ім выгнаць разбойнікаў. Вырашылі яны завесці сваю музыку: Асёл закрычаў, Сабака забрахаў, Кот замяўкаў, Певень закукарэкаў.
Разбойнікі спалохаліся ды кінуліся ў лес. А прыяцелі павячэралі і ўладкаваліся спаць. Асёл – на двары, Сабака – на ганку, Кот – на печы, Певень – на варотах.
З той пары разбойнікі баяліся падыходзіць да
сваёй хаты. А брэменскія музыкі засталіся ў ёй жыць.
У одного владельца был осел.Он много лет таскал мешки, но к старости ослаб, и хозяин перестал его кормить.
Тогда Осел, встревоженный тем, что дело ерунда, взял его и убежал в город Бремен.Он надеялся стать там уличным музыкантом.По дороге Осёл встретил Пса: он лежал, тяжело дышал.
- Почему ты так дышишь?- спрашивает Осел.
— Я постарел, — отвечает Собака, — я не могу ходить на охоту, поэтому хозяин хотел меня убить, но я от него убежала.
— Пойдем со мной, — говорит Осел, — мы станем уличными музыкантами.Я играю на лютне, а ты будешь бить на литаврах.
Они пошли вместе и вскоре встретили Кота: ему было очень грустно.
- Почему ты грустишь?- спрашивает Осел.
— Я постарел, — отвечает Кот, — хозяйка планировала меня утопить, поэтому я убежал.
— Пойдем с нами, — говорит Осел, — ты будешь уличным музыкантом.
Они пошли вместе.Проходя через двор, они видят Петуха, сидящего на калитке и кричащего.
- Что ты кричишь?- спрашивает Осел.
- Хозяйка приказала повару приготовить мне суп.
«Пойдем с нами», — сказал Осел.- Давайте будем музыкантами!
Они пошли вместе.
Но дойти до Бремена за один день они не успели.Они решили переночевать в лесу.Они видят свет вдалеке.Осел сказал:
- Мы должны пойти туда!
Вскоре они подошли к избе разбойников, во всех окнах которой горел свет.
Звери стали думать, как прогнать грабителей.Решили они завести свою музыку: Осел ревел, Собака лаяла, Кот лаял, Петух кукарекал.
Грабители испугались и побежали в лес.А друзья поужинали и улеглись спать.Осел – во дворе, Собака – на крыльце, Кот – на печи, Петух – на калитке.
С тех пор грабители боялись приближаться
его дом.А бременские музыканты остались там жить.
Тогда Осел, встревоженный тем, что дело ерунда, взял его и убежал в город Бремен.Он надеялся стать там уличным музыкантом.По дороге Осёл встретил Пса: он лежал, тяжело дышал.
- Почему ты так дышишь?- спрашивает Осел.
— Я постарел, — отвечает Собака, — я не могу ходить на охоту, поэтому хозяин хотел меня убить, но я от него убежала.
— Пойдем со мной, — говорит Осел, — мы станем уличными музыкантами.Я играю на лютне, а ты будешь бить на литаврах.
Они пошли вместе и вскоре встретили Кота: ему было очень грустно.
- Почему ты грустишь?- спрашивает Осел.
— Я постарел, — отвечает Кот, — хозяйка планировала меня утопить, поэтому я убежал.
— Пойдем с нами, — говорит Осел, — ты будешь уличным музыкантом.
Они пошли вместе.Проходя через двор, они видят Петуха, сидящего на калитке и кричащего.
- Что ты кричишь?- спрашивает Осел.
- Хозяйка приказала повару приготовить мне суп.
«Пойдем с нами», — сказал Осел.- Давайте будем музыкантами!
Они пошли вместе.
Но дойти до Бремена за один день они не успели.Они решили переночевать в лесу.Они видят свет вдалеке.Осел сказал:
- Мы должны пойти туда!
Вскоре они подошли к избе разбойников, во всех окнах которой горел свет.
Звери стали думать, как прогнать грабителей.Решили они завести свою музыку: Осел ревел, Собака лаяла, Кот лаял, Петух кукарекал.
Грабители испугались и побежали в лес.А друзья поужинали и улеглись спать.Осел – во дворе, Собака – на крыльце, Кот – на печи, Петух – на калитке.
С тех пор грабители боялись приближаться
его дом.А бременские музыканты остались там жить.
Другие песни исполнителя: