ABC

Аверсэв - Лісіца-хітрыца
текст песни

3

0 человек. считает текст песни верным

0 человек считают текст песни неверным

Аверсэв - Лісіца-хітрыца - оригинальный текст песни, перевод, видео

Жылі дзед ды баба. Нічога ў іх з гаспадаркі не было, толькі адна курачка Чубатка. Дажыліся яны, што няма чаго варыць. Вось дзед і кажа бабе:
– Звары хіба Чубатку, ці што?
Баба замахала рукамі:
– Што ты, дзед, выдумаў?! Лепш мы галодныя будзем, а Чубаткі я не дам варыць.
Пачула гэта курачка, пабегла на двор, знайшла там бобінку і прынесла бабе.
– Звары ты, баба, хоць гэтую бобінку, – кажа дзед.
– Што тут за наедак з аднае бобінкі? Давай лепш пасадзім яе. Як вырасце, тады спячэм цэлы бабовы пірог.
Пасадзілі яны тую бобінку ў хаце пад палацямі. Узышла бобінка ды давай расці. Расла, расла, уперлася ў палаці. Дзед разабраў палаці, і бобінка дарасла да столі. Дзед і столь разабраў, яна дарасла да страхі. Разабралі страху, і вырасла бобінка аж да неба. Узяў тады дзед торбу, палез на неба, абабраў струкі і вярнуўся назад.
Спякла баба пірог з тых бабоў. А ён выскачыў з печы і ўцёк. Кінуліся дзед з бабай даганяць, але дзе там! Так і не дагналі. Прыкаціўся пірог у лес. А тут насустрач яму Лісіца-хітрыца. Схапіла яго, выела мякіш, усярэдзіну шышак насыпала ды пабегла да пастушкоў.
– Пастушкі, дайце мне бычка за гэты пірог.
Згадзіліся пастушкі і аддалі Лісіцы бычка. Села яна на бычка і паехала. Бачыць – на дарозе пусты воз стаіць. Запрэгла яна бычка, села на мяккай саломе і едзе сабе далей. Сустракае Ваўка.
– Куды, кума, едзеш? – пытаецца ён.
– За трыдзевяць зямель, у трыдзясятае царства. Там, кажуць, курэй і каршуны не дзяруць...
– А бараны ў тым царстве ёсць? – аблізнуўся Воўк.
– Ды іх там хоць гаць гаці!
– Вазьмі і мяне з сабою. Падвязі хоць мой хвост.
– Што адзін хвост везці, сядай увесь ты.
Сеў Воўк, едуць далей. Сустракаюць Мядзведзя.
– Куды, кумы, едзеце?
– За трыдзевяць зямель, у трыдзясятае царства... Там, кажуць, курэй і каршуны не дзяруць.
– Там, кажуць, бараноў – хоць гаць гаці.
– А мёду там многа?
– Ды там, кажуць, мядовыя рэкі цякуць!
Мядзведзь зарадаваўся:
– То вазьміце і мяне. Хоць адну лапу падвязіце.
– Што адну лапу везці? Сядай увесь ты.
Сеў Мядзведзь да іх, паехалі далей. Аж зламалася аглобля. Пайшла Лісіца ў лес па аглоблю. А Мядзведзь з Ваўком тым часам з’елі бычка, шкуру саломай напхалі, на ногі паставілі ды ўцяклі. Вярнулася Лісіца, прыладзіла аглоблю, махнула пугаю
на бычка, той і паваліўся. Раззлавалася Лісіца і вырашыла адпомсціць Мядзведзю з Ваўком.
Прыйшла восень. Сустракае неяк Лiсiца Ваўка
і кажа:
– Трэба табе, кум, новы кажух пашыць. Гэты зусім стары.
– Праўду, кумка, кажаш, – згадзіўся Воўк.
Пабег ён на выган, схапіў авечку і прывалок у лес, каб з яе шкуры кажух пашыць.
– Цяпер, – кажа Лісіца, – трэба краўца шукаць. Я ведаю добрага, хадзем да яго.
Прывяла Лісіца Ваўка на луг. А там на прывязі жарабец пасвіўся.
– Вунь ён, кравец!
Воўк зарагатаў:
– Гэта не кравец, а жарабец! Дурная ты, кумка!
Лісіца пакрыўдзілася:
– Ты пра мой розум не вельмі языком мялі. Лепш ідзі паглядзі, на чым жарабец навязаны.
– На вяроўцы.
Лісіца засмяялася:
– Вось і відаць, што дурань! Жарабец на кале навязаны. Хадзем пакажу.
Прывяла Лісіца Ваўка да калка, за які быў прывязаны канец вяроўкі, зняла вяроўку, зрабіла пятлю і закінула Ваўку на шыю. Воўк і азірнуцца не паспеў, як у пятлі апынуўся. Тады Лісіца махнула хвастом, жарабец спужаўся ды пабег да гаспа-дара, а Ваўка за сабой прыцягнуў. Там з яго і шкуру знялі.
Вярнулася Лісіца ў лес, закапала авечку ў мох, адны толькі мазгі на абед пакінула. Села пад елкаю і есць. Ідзе Мядзведзь.
– Што гэта ты, кума, жуеш?
– Мазгі. Калі хочаш, разганіся ды стукніся галавою аб дуб –мазгі і выскачаць.
– Так і зраблю. А то есці даўно хочацца.
Разагнаўся Мядзведзь ды грымнуўся лбом аб дуб. Тут яму і канец.
А хітрая Лісіца наелася мазгоў ды пайшла запіваць крынічнаю вадою.
Жили дедушка и бабушка.С фермы у них не было ничего, только один цыпленок, Чубакка.Дожили до того, чтобы увидеть, что готовить нечего.Вот дедушка бабушке говорит:
- Ты готовишь Чубакку или что-то в этом роде?
Бабушка замахала руками:
- Что ты, дедушка, придумал?!Нам лучше быть голодными, и я не позволю Чубакке готовить.
Курица услышала это, побежала во двор, нашла фасоль и принесла ее бабушке.
— Ты, бабушка, приготовь хотя бы эту фасоль, — говорит дедушка.
- Что это за еда из одной фасоли?Давайте лучше ее посадим.Когда подрастет, тогда испечем целый бобовый пирог.
Они посадили ту фасоль в доме под подопечными.Боб пророс и дал ему расти.Оно росло, росло, отдыхало во дворце.Дедушка разобрал комнаты, и бобинка выросла до потолка.Еще дедушка разобрала потолок, она выросла до страха.Они разобрали страх, и бобовое дерево выросло до неба.Тогда дед взял мешок, поднялся на небо, сорвал стручки и вернулся обратно.
Баба испекла пирог из этой фасоли.А он выскочил из печи и убежал.Дедушка с бабушкой бросились догонять, да куда там!Они не догнали.Торт укатился в лес.И тут его встречает хитрая Лиса.Она схватила его, съела мякоть, высыпала шишку внутрь и побежала к пастухам.
- Пастухи, дайте мне быка за этот пирог.
Пастухи согласились и подарили Лисе теленка.Она села на быка и уехала.Смотрите – на дороге стоит пустая телега.Она запрягла бычка, села на мягкую солому и продолжила путь.Встречается с Волком.
- Куда ты идешь, кум?— спрашивает он.
- За тридцать земель, в тридцатом королевстве.Говорят, там не режут кур и коршунов...
- Есть ли в том царстве бараны?– лизнул Волк.
- Да их по крайней мере много!
- Возьми меня с собой.Хоть хвост мне подвяжи.
- Что нести один хвост, садитесь все.
Волк сел, они идут дальше.Знакомство с Медведем.
- Куда ты идешь, кум?
- За тридцать девять земель, в тридесятом царстве... Там, говорят, кур и коршунов не ощипывают.
— Там, говорят, бараны есть — по крайней мере, много.
- Там много меда?
— Да, говорят, там медовые реки текут!
Медведь обрадовался:
- Тогда возьми и меня.Хоть одну лапу привяжи.
- Что нести одной лапой?Садиться.
Медведь подсел к ним, они поехали дальше.Пока мост не сломался.Лисица пошла в лес за деревом.Тем временем Медведь и Волк съели теленка, набили шкуру соломой, поставили на ноги и убежали.Лиса вернулась, поставила капкан, помахала чучелом.
на быке он упал.Лисица разозлилась и решила отомстить Медведю и Волку.
Осень пришла.Как-то Лиса встречает Волка
и говорит:
- Тебе нужно сшить новый чехол, шафер.Этот довольно старый.
«Правду говоришь, кумка», — согласился Волк.
Он побежал в загон, схватил овцу и понес ее в лес, чтобы сшить из ее шкуры капюшон.
«Теперь, — говорит Лисица, — надо найти портного».Я знаю хорошего, пойдем к нему.
Лиса привела Волка на луг.А там жеребец пасся на привязи.
- Вот он, портной!
Волк зарычал:
- Это не портной, а жеребец!Ты дурак, кумка!
Лиса обиделась:
- Ты мало говорил о моем уме.Лучше пойди и посмотри, что задумал жеребец.
- На веревке.
Лисица засмеялась:
- Вот поэтому видно, что он дурак!Жеребец привязан к столбу.Позвольте мне показать вам.
Лиса подвела Волка к колышку, к которому был привязан конец веревки, сняла веревку, сделала петлю и накинула ее Волку на шею.Не успел волк даже осмотреться, как очутился в петле.Тогда Лиса замахала хвостом, жеребец испугался и побежал к хозяину-дару, а Волк потянулся за ним.Там с него тоже содрали шкуру.
Лиса вернулась в лес, закопала овец во мху, оставила на ужин только мозги.Сел под ёлкой и ест.Медведь идёт.
- Что ты, кум, жуешь?
- Мозги.Хочешь, ускорься и ударься головой об дуб - мозги вылезут.
- Я сделаю это.И мне уже давно хотелось есть.
Медведь прибавил скорость и ударился лбом о дуб.Это конец.
А хитрая Лисица съела ее мозги и пошла пить родниковую воду.

Другие песни исполнителя:

Все тексты Аверсэв

Верный ли текст песни?  Да | Нет